Rots en Water in beweging

Rots en Water
Verslag 2e les Rots en Water groep 5/6 , donderdag 24 januari 2013.

De kinderen kwamen enthousiast binnen. Meteen in de kring bespraken we wat we de vorige week gedaan hadden. Dat konden ze nog goed verwoorden.

We begonnen met de Rots en Water-groet en ik heb nog even verteld waar de Rots en waar het Water voor staat. Rots staat voor doorzettingsvermogen, weten wat je wil, laten zien wie je bent en Water staat voor vriendschap en communicatie. De balansoefening de Gouden Haan herhaald, maar nu met zwaaien met het vrije been.
Alle kinderen deden hun best en sommigen kunnen al heel goed hun basisprincipes gebruiken. Sommige kinderen gaven al aan het thuis geoefend te hebben. Goed hoor!

Balans is echt het sleutelwoord. Balans in het lichaam geeft balans in de geest.

Vervolgens de balansoefening van vorige week teruggepakt en een stapje verder gedaan: elkaar uit balans trekken.

We besproken daarna wat er gebeurde, waarom doen we dit? Wat gebeurt er met je? Kon je richten? Kon je je buik als krachtcentrum gebruiken en maakte je oogcontact? Hoeveel punten behaalde je en wat gebeurde toen je minder punten kreeg? Werd je boos? Gaf je snel op? Hoe doe je dat in andere situaties? Ben je gauw boos of ben je snel teleurgesteld? Kan je tegen je verlies? Als je pijn hebt, ga je dan in een hoekje zitten of zet je je er over heen of vertel je de ander wat je voelt en hoe je het anders wilt?

Daarna hebben we oefeningen gedaan met de balansborden. Eerst even oefenen voor jezelf en dan aan elkaar laten zien welke ‘kunstjes’ jij ontdekt heb en kunnen de anderen dat ook.

Applaus voor diegenen die laten zien wat ze kunnen!

Dan de een op een bord en de ander zonder. Probeer de ander uit z ’n concentratie te halen en kijk hoe dat lukt of niet, wie was sterk en hoe kwam dat?
Alle kinderen zijn hier heel serieus mee bezig geweest en telkens wisselden ze van partner en van bord (er zijn verschillende balansborden).
Leuk om te zien hoe trots kinderen zijn als ze zelf een moeilijke oefening hebben bedacht, die iedereen daarna na moest doen.
Adem

We zijn even bezig geweest met ademoefeningen. Heel belangrijk ook voor het vervolg van de training: Hoe haal je adem, hoe gebruik je je adem en hoe kun je je adem gebruiken als rustcentrum. Altijd weer fijn om te merken, dat als ze eenmaal doorhebben dat de adem via de buik gaat, er een grote rust ontstaat die in diverse situaties gebruikt kan worden. Dat is ook waar we de kinderen op attent proberen te maken, dat alles wat ze hier leren te gebruiken is in het dagelijks leven. Dat proces wordt niet altijd meteen gesnapt, maar langzaam maar zeker gaan ze zich bewust worden van hun lichamelijkheid. Gronden, centreren en focussen en adem speelt daarbij een hele grote rol. Daarom introduceren we dat al in een vroeg stadium.

Als laatste oefening deden we Chinees boxen, waarbij het gaat om door het slaan tegen de handen van een ander te proberen om die uit balans te brengen. Dus je wendt je krachten aan om een ander te laten verstappen en de ander wendt z ’n krachten aan om stand te houden. Voor beide kanten heb je dezelfde krachten nodig.

Wie is sterk? Wie is slim? En is de sterkste altijd de winnaar?

De ontspanningsoefening heb ik dit keer gebruikt om de kinderen de les opnieuw te laten beleven en bewust te laten worden van waar alles voor dient. Wat voelde je, hoe voelde het? Was je krachtig? Kon je winnen? Wat deed je en wat voelde je? Dat vonden de meesten heerlijk, het valt op dat zo veel kinderen zo rustig liggen en het over zich laten komen. Er steeg een gejuich op toen we aankondigden dat we de ontspanning gingen doen. En hoewel er kinderen zijn die het moeilijk vinden en tussendoor opmerkingen of geluiden moeten maken, het is toch een fijne afsluiting van de les. Alles mag er zijn. Ogen open, ogen dicht, een geluid maken, het eng vinden of er de rust niet voor kunnen vinden.

Een kind merkte op het lastig te vinden zich te ontspannen terwijl een ander het verstoorde. Dat kon hij na de ontspanning aan dat kind vertellen. Dan gaat het weer over wat iets kan doen bij een ander en hoe je respect kan hebben voor een ander terwijl je zelf moeite hebt met een oefening. Dat vind ik heel mooi. Het werd goed ontvangen door de ander.

Na de ontspanning mochten de kinderen een steentje uitkiezen. Het steentje om al anker te kunnen gebruiken. Om te blijven denken aan wat we leren en wat we geleerd hebben. Veel kinderen kunnen daar steun aan ontlenen. Als gekken doken ze op de steentjes af en natuurlijk is het kiezen van zo ’n steentje van levensbelang.
Waar bewaar je zo ’n steentje? Dat is helemaal aan het kind zelf. Misschien in je broekzak, misschien onder je hoofdkussen of misschien in je laatje op school.
Het doet je denken aan de lessen van R en W en wellicht geeft het je kracht om in te zetten in situaties waar je het nodig hebt.

Kortom, het was een heerlijke les. Alle kinderen zijn gemotiveerd en zeer enthousiast. Ik heb het idee dat ze een beetje weten waarom ze hier zijn en wat ze kunnen leren en hoe ze het vast kunnen houden. Een hele leuke groep kinderen, met allemaal hun eigenheid en hun eigen krachten die mijns inziens heel goed ingezet kunnen worden binnen deze training.

Heel inspirerend!

Nelleke Pieterse
www.natuurlijkopvoeden.com